Dobór koloru taśmy do tkaniny

Krok 1

Kolor Twojej tkaniny

Wybierz kolor tkaniny powyżej — tutaj pojawią się propozycje zestawień.

O dokładności koloru. Dobór na tej stronie to obliczenie teoretyczne na podstawie współrzędnych barwy. Ekran oddaje kolory orientacyjnie, a część odcieni może leżeć poza gamutem osiągalnym kombinacją dostępnych barwników. Możliwość barwienia na konkretny kolor potwierdza nasze laboratorium: skontaktuj się z biurem — uwzględniając tkaninę, materiał i połysk podłoża, powiemy dokładnie, czy odcień jest odtwarzalny, a w razie potrzeby wykonamy próbne barwienie.

PANTONE® jest zastrzeżonym znakiem towarowym Pantone LLC, RAL® — RAL gGmbH. Stout Textile nie jest powiązany z tymi firmami i nie deklaruje równoważności swoich kolorów wzorcom tych systemów. Kolory na stronie to przybliżenia ekranowe do orientacji, a nie oficjalne wzorce: przy decyzjach krytycznych kolorystycznie korzystaj z aktualnego fizycznego wzornika danego systemu.

Następny krok

Podoba Ci się zestawienie?

Prześlij nam wybrany wariant — potwierdzimy możliwość barwienia i wycenimy zamówienie.

Wyślij zapytanie Taśma i kontakt

Teoria

Jak działa ten dobór

Trzy wymiary koloru

Dla oka kolor to jedno wrażenie, a dla kolorysty — trzy niezależne wielkości: odcień (położenie na kole barw: czerwony, oliwkowy, niebieski…), jasność (jak ciemny lub jasny jest kolor) oraz nasycenie (jak czysty lub stonowany). W kolorymetrii te osie opisuje przestrzeń CIELAB — międzynarodowy standard, w którym pracują nasz spektrofotometr i laboratorium barwiarskie. Każdy kolor na tej stronie to punkt o współrzędnych w tej przestrzeni.

Zasada harmonii

Klasycy teorii barw — od Johannesa Ittena po Alberta Munsella — sformułowali zasadę, którą praktyka dobrze potwierdza: dwa kolory pasują do siebie, gdy jest między nimi porządek. Mówiąc prościej, kolory powinny zgadzać się przynajmniej na jednej z trzech osi i kontrastować na innej. Taśma w innym odcieniu, ale o tej samej jasności i nasyceniu co tkanina, wygląda jak „z jednej kolekcji”. Gdy kolory różnią się od razu we wszystkich trzech wymiarach i oba są nasycone — oko nie ma się czego „uchwycić” i zestawienie wydaje się przypadkowe.

Pięć schematów na tej stronie

Ton w ton — ten sam odcień, inna głębia. Najspokojniejsza i najbardziej uniwersalna para.
Sąsiednie odcienie — przesunięcie o ~30° na kole barw przy zachowaniu głębi. Kolory różne, ale pokrewne.
Miękki kontrast — przeciwległy odcień (180°) z celowo obniżonym nasyceniem: kontrast czytelny, ale nie „krzyczy”.
Wyrazisty kontrast — sąsiedzi przeciwległego odcienia (±150°), łagodniejsza alternatywa dla pełnego przeciwieństwa.
Neutralny kompan — szarość w jasności Twojej tkaniny: nie konkuruje z kolorem bazy, lecz go podkreśla.

Dlaczego stonowane kolory „lubią się” niemal ze wszystkim

Im niższe nasycenie, tym mniej kolory ze sobą konkurują. Dlatego ziemiste i taktyczne palety — coyote, oliwka, szaro-niebieskie — wyglądają harmonijnie niemal w każdej kombinacji: wszystkie mają niskie nasycenie. Żywe kolory wymagają precyzyjniejszej równowagi — i tu właśnie pomaga obliczenie.

Wskazówka o proporcjach

W gotowym wyrobie działa zasada 60–30–10: kolor główny (tkanina) zajmuje ~60–80% powierzchni, drugi (taśma) — 20–30%, akcent (okucia, przeszycia) — do 10%. Kontrastowa para, która przy równych powierzchniach wygląda ostro, przy proporcji 80/20 staje się efektowna.

Od ekranu do kąpieli barwiącej

Obliczenie na stronie daje docelowe współrzędne koloru. Dalej zaczyna się nasza praca: receptura barwników pod konkretne włókno, próbne barwienie i kontrola instrumentalna na spektrofotometrze — różnicę między wzorcem a próbką mierzymy wartością ΔE, tak jak dla wszystkich kolorów naszej palety.

↑ Wróć do doboru